Home > wiersze > Pusty Pokój

Pusty Pokój

Pusty Pokój mam

wstawiłem szafy,
półki, książki,
ubrania, łóżka,
cuda techniki.

a Pokój wciąż pusty…

nudny Świat mam

leżę więc na łóżku,
czytam książki,
chodze w ubraniach,
pielęgnuje szafy,
półki wycieram z kurzu,
korzystam z cudów techniki.

a Świat wciąż nudny…

wyrzucę szafy,
półki, książki,
ubrania, łóżka,
cuda techniki.

zaproszę ją.

Pokój będzie
a ja razem z nim

pełni.

Kategorie:wiersze Tagi:
  1. Bazyli
    Marzec 19th, 2007 at 23:48 | #1

    lol, co to za pytanie.
    Nie mozna zamierzac znalezc dziewczyny. Ona powinna sama sie znalesc. ;)
    Zbyt wielkiego wpływu na to nie mamy…

  2. kg
    Marzec 19th, 2007 at 22:55 | #2

    Fajny wiersz. Czyżbyś zamierzał sobie znaleść dziewczynę?

  3. kg
    Marzec 20th, 2007 at 20:23 | #3

    Mamy mamy, możesz po prostu się określić, jak chcesz żeby Twoje życie wyglądało. To nie jest do końca tak, że wszyściutko to przypadek. No – sama się znajdzie, jeśli tylko będziesz chciał :D

  4. c3r
    Marzec 20th, 2007 at 20:42 | #4

    1. „All we need is just a little patience.”
    2. „Samo to się może tylko spierdzielić.”
    Myślę, że te dwa cytaty pomogą w rozpatrywaniu problemu wpływu podmiotu na szczęście w miłości :D

  5. Anonymous
    Marzec 20th, 2007 at 22:20 | #5

    Ładnie… Jestem poprostu pod wrażeniem….

  6. Anonymous
    Marzec 20th, 2007 at 22:22 | #6

    Doskonale.

  7. Bazyli
    Marzec 20th, 2007 at 23:20 | #7

    Bez przesady ;]
    Ale dziekuje :)

  8. Anonymous
    Marzec 22nd, 2007 at 22:01 | #8

    elegancko

  1. Brak jeszcze trackbacków